Aanvoerder Danny den Dunnen van HKC (links) verwikkeld in een fel duel met Daan Reijgersberg van Unitas, dat zegevierde in Boven-Hardinxveld
‘Te kort door de bocht te zeggen dat we niet op dit niveau thuishoren’
De weg naar lijfsbehoud in de Korfbal League dreigt voor HKC/Creon Kozijnen via een extra lange omweg te gaan leiden. Door de 12-16 nederlaag tegen concurrent Unitas raakte rechtstreekse handhaving verder uit het zicht voor de schotloze Hardinxvelders.
Nog vijf speelrondes duurt de reguliere competitie op het hoogste nationale niveau, maar in sporthal Het Dok leken de taferelen erop alsof de lotsbeschikking had plaatsgevonden. De spelers van HKC treurden gezeten aan de kant, terwijl de spelers en staf van het Harderwijkse Unitas met hun aanhang een feestje bouwden alsof lijfsbehoud in het seizoen van de terugkeer in de Korfbal League al was afgedwongen.
Precair
Voor de tweede keer boog HKC voor de rivaal in de strijd om de veilige plek acht en de naar een play-off leidende plaats negen. Unitas gaat daardoor de slotfase in met twee punten meer én een gunstiger onderling resultaat, waardoor de situatie voor de tweedejaars KL-club uit Boven-Hardinxveld precair is.
De totale ineenstorting in de laatste tien minuten, waarin een 12-10 voorsprong – opgebouwd in veertig voorgaande minuten waarin er heel veel fout ging bij beide ploegen – in een pijnlijke nederlaag veranderde, liet de hoop op rechtstreeks behoud als het ware exploderen. Het inbrengen van Noah Bijsterbosch, de man die Unitas vorig jaar ten koste van het Sassenheimse TOP naar de ‘League’ schoot, het verplaatsen van de op stoom geraakte bezoeker Matté Lipke naar het andere vak en de chaos en totaal wegvallende scoringsdrift bij de thuisploeg gaven de wedstrijd een funeste wending vanuit Alblasserwaards perspectief.
Achilleshiel
“We hebben gezegd dat we een kans zouden maken als we Unitas onder de twintig doelpunten zouden houden”, constateerde Niels Mastijn, samen met Peter Kamsteeg het technisch duo bij HKC. “Maar zoals we de laatste tien minuten speelden, dat blijft toch de achilleshiel bij ons. We slagen er niet in om in de discipline te blijven. Terwijl we er juist deze week mee bezig geweest zijn dat we het met elkaar moeten doen.” Maar toen Jop Brouwer, met afstand HKC’s topschutter, steeds meer naar buiten werd gedreven en het andere vak het verdedigend niet meer dicht kon houden, stortte de zwart-witte brigade volledig in.
Mastijn meldde daarmee met net iets andere woorden wat aanvoerder Danny den Dunnen kort daarvoor ook al had geconstateerd. “Ik zal mijn ploeggenoten nooit afvallen, maar we missen verbinders waardoor we soms als eilandjes in het veld lopen. Vorig jaar hadden we die met Fenna Zwang en Annelies Kop wel. We zullen er echt aan moeten werken dat we vóór elkaar gaan werken. We hadden ook geen plan meer in de tweede helft, wat heel teleurstellend is. En ik denk ook dat de selectie, ook door de tegenslagen met blessures van Richard Kunst en Veerle Havelaar, te smal is. We moeten wekelijks op onze tenen lopen.”
De 32-jarige captain, die nog geen duidelijkheid wilde geven over zijn toekomst als korfballer (‘Al denk ik niet dat ik Richard in de steek kan laten’), was zo reëel dat hij verwacht dat HKC de barrage voor lijfsbehoud wacht. “De overlevingstocht is zwaarder, omdat we vorig jaar twee ploegen hadden (KCC en Groen Geel, red.) die duidelijk minder waren. Toch denk ik dat we – ook als we naar de play-offs moeten – een goede kans hebben om erin te blijven omdat een jaar lang op League-niveau spelen anders is dan de KL 2. Het is te kort door de bocht om te zeggen dat wij niet op dit niveau thuishoren. Dat hebben we tegen DVO, PKC en Blauw Wit laten zien.”
HKC/Creon Kozijnen – Unitas/Perspectief 12-16 (7-5)
Scores HKC/Creon Kozijnen: Jop Brouwer (5x), Daan Koppenol (2x), Danny den Dunnen, Resy Weijts, Fabiënne van Erk, Eliza Roest en Lieneke Pries.
Orgineel (als premium-artikel) op 17 februari 2025 gepubliceerd in AD/Rivierenland en AD/Dordtenaar
Auteur: Arco Bomgaars
Fotografie: © Richard van Hoek
